Jeuj, weekend. Ut is heerlijk om echt weekend te hebbe. Ik heb vanaf mun 15e tot 2 weke gelede ( ongeveer ) ieder weekend gewerkt. Dat werd op un gegeve moment gewoon teveel. En hoe blij ben ik dan ook dat ik nu un baan doordeweeks heb waarmee ik voldoende geld verdien om de weekenden heerlijk relaxed door te kome...

Morge winkele met moeders. Ik heb nieuwe klere nodig. Broeke zijn te groot, truitjes te vaal. Dat gebeurt er als je alleen zwarte truitjes draagt. Die worden gewasse, en gewasse en gewasse...etc. En ja, die te grote broeke. Eige schuld. Dat gebeurt er dus als je un eetstoornis hebt. Nee, ik heb geen anorexia, ik heb geen boulimia. Ik heb al jare ondergewicht en kan eigenlijk bijna alles ete zonder dat ik ervan aankom. Toch let ik enorm op mun voeding. Ik walg van vet op mun lijf en dat moet er dus zo min mogelijk op zitte. Ik zit enorm onder het minimun gewicht dat bij mun lengte hoort. Ik ben nog steeds niet tevrede, hoor. Ik denk ook niet dat ik ooit tevrede zal zijn over mun lichaam.
Maar goed, ik ga dus morge shoppe. Broeke, truitjes, schoene, zonnebril, lingerie. Ik heb het allemaal nodig. Mooi is dat ik un budgetshopper ben. Voor weinig geld koop ik ontzettend veel.

Ik heb het gedaan...! Ik heb sex gehad met Laurens. Ut was magisch. Te lekker voor woorden. Ik heb heel vaak sex gehad met Laurens, maar dit keer was ut anders. Lekkerder, spannender. Alles moet stiekem gebeure. Ut enige jammere vind ik nu dat ik niks van Laurens hoor. Ik ben woensdag nog bij hem geweest. Was op zich best gezellig, maar ik krijg niet meer elke dag un sms met de vraag of ik langskom. Dat heeft er misschien ook mee te make dat Laurens un goede vriend op bezoek heeft die in R'dam woont. Laurens ziet hem dus niet heel regelmatig. En ja, wat kan ik zegge? Laurens heeft zun langverwachte sex gehad. Ut is en blijft un jonge ( no offence ). Ik hou van Laurens, maar ik moet tegeve dat de gevoelens die ik vorige week had niet meer zo sterk zijn. De misselijkheid is weg en het verlange om hem te zien is stukke minder. Wat sex al niet met iemand doet.

Vandaag kwam ik un andere ex van mij tege. Roberto. Roberto en ik ware 4 jaar gelede un stelletje. We ware pas 16 en ut heeft dan ook niet lang geduurd. Roberto was ut ideale vriendje. Lief, zorgzaam, gevoel voor humor, luisterend oor and so on. Maar Roberto is Jehovah's Getuige. Niet echt de perfect match dus. Roberto hecht heel veel waarde aan zun geloof en daar paste ( en pas ) ik niet bij. Toch is Roberto altijd heel speciaal voor me gebleve, en ik voor hem. We zien elkaar zelde, maar het is altijd weer feest. Tege Roberto kan ik alles zegge. Toen we iets hadde, zat ik ook in de rotste periode van mijn depressies, toen ware ze ut zwaarst.
Ut was dus hartstikke leuk om hem weer eens te spreke. Ik heb zun nummer, hij het mijne en we hebbe elkaar beloofd om snel iets af te spreke.

Hmms... Dat was het wel...denk ik. Nothing more. Niet vandaag.

Ten eerste... Mijn naam is natuurlijk geen Sara. Ik heb het nu al zo vaak meegemaakt dat bekende mun blogs op i - net laze... Dat risico loop ik niet nog un x.
Ik ben bijna 20 en woon in un gehucht erges down under in Nederland. Ik ben nog niet zo lang gelede afgestudeerd van de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk en werk nu op un kinderdagverblijf. Heerlijk, hoor, die kindjes. Niets maakt me gelukkiger. Wel altijd fijn als de papa's en mama's hun kroost weer op kome hale... Voor mij nog heel lang geen eige kindjes.

Sinds mijn 14e lijd ik aan een chronische vorm van lichte depressie. Ik heb hier het laatste afgelope jaar weinig last meer van ( Thank God ). Mede dankzij het werke met kindere gaat het stukke beter. Ik functioneer normaal en geniet van ut leve.

Mun blogs zulle vooral over mun werk gaan, over mun vriende, over mun depressies en hoe kan het ook anders... Over de liefde.

Ongeveer 5 jaar gelede verhuisden mun hoogbejaarde bure naar un tehuis en uiteraard kwame er nieuwe buren. Een alleenstaande vrouw met 2 kinderen, un zoon en een dochter. De dochter woonde doordeweeks op kamers en de zoon woonde gezellig thuis bij moeder. Zodra ik de zoon zag, was ik verliefd. Stapelverliefd! De eerste maande gingen voorbij zonder veel contact met de nieuwe bure. De vrouw was ietsjes ouder dan mun ouders en de zoon was 5 jaar ouder dan ik. Hij had de meest geweldige auto. Un Nissan 100NX. Ook had hij een hele knappe vriendin. Prachtig meisje, die Wendy. We leken erg op elkaar qua uiterlijk, donker haar, klein, un piercing onder de lip.
Na een tijdje gebeurde het natuurlijk dat mun ouders contact kregen met de buurvrouw. Het klikte goed. De buurvrouw kwam naar verjaardagen en op een van die verjaardagen nam ze haar prachtige zoon mee. Ik wisselde geen woord met de jonge. Te verlege... Wel kwam ik achter zun naam. Ik ga hem hier Laurens noeme. Het contact met de buurvrouw bleef en ik wisselde steeds vaker een paar woorde met Laurens. Niet veel, want dat durfde ik natuurlijk niet. Na een tijdje ging het uit tusse Laurens en zun vriendin. Ik had vriendjes, de een na de ander. En bij ieder vriendje dacht ik: 'Als Laurens nu naar me toekomt en iets van me wil, dan wijs ik mun vriendje de deur.' En dat deed ik uiteindelijk ook. Ik had een jaar een relatie met Raf toen mun broer me doodleuk vertelde dat Laurens hem gezegd had dat hij me wel erg leuk vond. Oeps! Een dag later wees ik Raf de deur. Ik ondernam geen actie jegens Laurens. Durfde ik niet... Laurens durfde het wel. Twee weken later stond ie namelijk bij me voor de deur. Of ik misschien un x iets met um wilde gaan doen. En of ik dat wilde! Laurens nam me mee uit eten waarna we ginge bowlen. Het bleek dat we ontzettend veel gemeen hadde ( wat ik natuurlijk al wist... ) Na het bowlen nam Laurens me mee naar de Maas. Hij spreidde un deke uit over de grond en zette un muziekje aan. Hij had drinke meegenomen... De jonge had overal aan gedacht! En natuurlijk kuste hij me nadat we daar uren omheen hadde gedraaid... Ik was in de wolken!
Wat volgden waren 7 fantastische maande! Tenminste, de meeste tijd ware ze fantastisch. De rest van de tijd was het klote. Laurens was depressief, leefde zun leven terwijl hij het eigelijk niet wilde. Hij hield niet van familieaangelegenheden en ging dus nooit mee naar verjaardagen. Hij besteedde te veel tijd aan zun vriende en te weinig tijd aan mij. Na un lang gesprek beslote we same op vakantie te gaan in de hoop dat het ons dichter bij elkaar zou brenge... We vertrokke voor een week naar Zwitserland waar un vriend van Laurens woonde. De eerste 2 dagen ware super. Daarna kreeg ik last van de hoogteverschille en lag ik de rest van de week doodziek in bed.
Enkele weke na thuiskomst maakte Laurens het uit. Ik was kapot! Het half jaar dat volgde was klote. Ik zoende met iedereen en had sex met iedereen. Ik wilde Laurens vergete! En ik dacht dat het op die manier zou lukke...
Na un half jaar leerde ik Remco kenne... Leuke jonge. Ik kreeg un relatie met um. Ik dacht toen nog steeds dat ik hartstikke over Laurens heen was. En toen Laurens voor 3 maande naar Mexico vertrok, was dat ook echt zo. Maar Laurens kwam ook weer terug. Iets dat het einde van mun relatie met Remco betekende. Laurens wilde maar niet weg uit mun hoofd. Daarna kreeg ik de behoefte om alleen te wille zijn, vrij te zijn. Remco claimde me te zeer. En dus was de beslissing snel gemaakt. Einde Remco!
Meteen ging ik naar Laurens om te prate... over Remco, over alles wat me bezighield. Die gesprekke met Laurens dede me zo ontzettend goed. En ik merkte dat hij ook leuk vond als ik weer eens binne kwam wandele...

Dat alles is nu allemaal un maand gelede. Ik kom bijna dagelijks bij Laurens over de vloer. We hebbe de grootste lol same... En natuurlijk kon ik het niet late om Laurens te zegge dat ik met hem wilde zoene. Waarop Laurens antwoordde dat hij nog wel meer met me wil doen. ( ... ) Ik heb hem duideljk gemaakt dat ik helemaal over hem heen ben ( leugenaar ) en dat ik graag sex met um wil... Met als gevolg dat ik nu al de hele week misselijk ben. Kan ik sex hebbe met Laurens terwijl ik nog steeds zoveel van um hou? Ik wil Laurens niet nog un x kwijtrake! En ik weet ook niet helemaal zeker of Laurens mij nog uns kwijt wil rake... Vannacht om half 3 smste hij me. Of ik even wilde kome, zodat hij me kon zoene... Waarop un fantastische, hele stiekeme zoen ( mun ouders lage in diepe rust op un paar meter afstand ) volgde. Die zoen proefde naar meer.... Ik weet het echt niet! Ik wil sex met hem, absoluut! Maar KAN ik het ook? Maak ik mezelf daarmee niet emotioneel kapot? Misschien moet ik met Laurens prate hierover. Ik bedoel, ik kan altijd overal met um over prate. Maar wil ik dat Laurens weet dat ik nog zoveel voor um voel? Eigelijk niet.

Dit hele verhaal is dus de rede dat ik een weblog ben begonne. Ik moet ut van me afschrijve want ik word verdomme helemaal gek! Ik wil me gaan bezatte... Ergens anders aan denke dan aan die stomme Laurens!